Alweer 25 jaar varen we door weer en wind met onze trouwe Doerak 950 Paviljoen ‘Hebbes’. Een ‘dame’ met karakter, verhalen en inmiddels ontelbaar veel herinneringen (en vele, vele klus-uren...).
Toen wij onze Doerak lang geleden kochten was de boot zelf, hoe zeg je dat netjes, nogal ‘retro’ met volop jaren ’70 ‘patina’. Dat er ergens in haar bestaan toch goed voor haar gezorgd was bleek wel uit het feit dat er recentelijk een mooie drinkwaterinstallatie was ingebouwd. Een bijna nieuwe hydrofoor en kraan prijkten op het groene jaren 70 aanrechtblad tegemoet en werkten verrassend fijn. En dat was zeker fijn, want dat is een klus minder om de boot vakantieklaar te maken!
Na een jaar al onze vrije tijd in het opknappen van ons ‘Doerakje’ te hebben gestoken was het moment daar om er als gezin mee op vakantie te gaan. Voor vertrek de brandstof- en watertank gevuld en zo vertrokken wij vol goede moed op vakantie.
Na een paar dagen genieten begon ons bootje behoorlijk ‘scheef’ te hangen, op zich geen probleem maar aangezien wij ‘dwars’ in de boeg van de boot slapen gaf dat toch problemen. Iets met ‘brandend maagzuur’. Ik ging maar eens op onderzoek uit.
Het ‘scheef’ hangen van de boot is een typische Doerak kwaal. En er zijn twee oorzaken voor te bedenken: of een lege brandstoftank of een lege watertank. Ik hoor u denken, maar ze vonden het bij de Eista werf een goed idee om de watertank aan de ene zijde van het schip te monteren en de brandstoftank aan de andere zijde. Recht liggen doet deze ‘dame’ dus eigenlijk nooit. Wat zou de oorzaak kunnen zijn? Lege tanks? Na een paar dagen al? Waar zou dan de 250 liter diesel of 300 liter water heen zijn gegaan? Een lekke brandstoftank is uitgesloten, dat ruik je meteen en 250 liter diesel verstoken met een Indenor in nog geen 8 draaiuren leek me ook wat sterk, dus eerst maar eens de watertank controleren.
Wat bleek: deze was nagenoeg leeg! Hoe is dat mogelijk in die paar dagen? We hebben geen douche aan boord, het toilet werd met buitenwater gespoeld en het water voor consumptie gebruiken doen we ook niet. Onderin het schip was geen water te bekennen (gelukkig maar). Verbaasd keken wij elkaar aan en terwijl wij onder de luiken de boel aan het inspecteren waren sprong ‘spontaan’ de waterpomp aan. Enigszins geschrokken keken we de keuken in en daar stond ons kind de handen te wassen, voor de 50ste keer vertelde hij vol trots. “Net als thuis” en vol verwondering keek hij naar de straal die uit de kraan stroomde. Nu de oorzaak gevonden was heb ik de hydrofoor maar omgebouwd tot dekwaspomp en een ouderwets nostalgische handpomp uit onze oude Grundel gemonteerd in de keuken. Sindsdien hebben we weer voldoende water aan boord!
Jeroen Keijsper