Mijn ORIGO3000 bio-ethanolkookstel zorgde voor een zeer penetrante, neusprikkelende geur van verbrande ethanol en triggerde soms het alarm van de koolmonoxidemeter. Vooral als het regende en ik niet kon ventileren. Het was niet te harden, maar degene die mijn bio-ethanolkooktoestel kocht, vond het geen probleem, want hij ging alleen met mooi weer varen en kookte buiten.
Weer een puntje op mijn to-dolijst erbij: uitzoeken welk kooktoestel voor mij het meest ideaal is. Koken op gas viel direct af. Geen gas aan boord! Het werd elektrisch en na een tijdje gegoogeld te hebben, kwam ik op een tweepits 3000-watt (1x 1200 watt en 1x 1800 watt) infraroodkooktoestel uit.
Er zijn veel voordelen van elektrisch koken en met name op infrarood;
De kookplaat is snel heet.
De kookplaat blijft een tijdje heet, waardoor het toestel tussendoor automatisch uitschakelt.
Geen gedoe met gasleidingen en geen explosiegevaar.
Koken op infrarood is geurloos.
Mijn twee zonnepanelen laden de verbruikte stroom overdag in het vaarseizoen weer bij.
Het kooktoestel was zeer goedkoop in aanschaf.
Een nadeel is dat ik de beide kookplaten alleen tegelijk kan gebruiken als mijn boot aan de 16 ampère walstroom ligt. Voor mij is dit eigenlijk geen nadeel. Met mijn slechts 400-watt waterkoker kan ik, bij gebruik van één kookplaat, een halve liter water aan de kook brengen voor de pasta. Geen probleem dus.
Mijn groente stoom ik met een goedkoop rvs-stoommandje in de pan. Hierdoor heb je slechts een heel klein laagje water in de pan nodig en is je groente binnen 10 minuten gaar. Doordat de kookplaat lang heet blijft, kun je na een paar minuten sowieso het kooktoestel uitzetten. De groente gaart nog minutenlang na. De kookplaat staat dan effectief 3 minuten echt aan. Als ik bijvoorbeeld zoete aardappels stoom, of spruitjes, dan snijd ik deze in kleine stukjes zodat ze sneller gaar zijn.
Mijn conclusie is dat elektrisch koken heel goed te doen is. Je hebt wel een omvormer nodig die het wattage aankan, en een (paar) goede accu(’s) met een flink vermogen is aan te raden. Als je regelmatig vaart, dan laadt de dynamo van de motor de accu’s wel bij, en mijn zonnepanelen dragen in het vaarseizoen ook hun steentje bij. In mijn vorige blog schreef ik over de aankoop van twee 230 Ah LiFePO4-accu’s en twee 150-watt ultra-efficiënte zonnepanelen.
‘Efficiency is my middle name’, en dat is al zolang ik me kan herinneren. Mijn ouders hebben WOII meegemaakt en weten wat het is om bijna niks te hebben. Ze hebben bij mijn broer en zus en mij een “duurzaam” zaadje gepland. Ik ben dus eigenlijk al jaren duurzaam bezig.
Frans de Lange
