Al 25 jaar varen we met onze boot op de Nederlandse wateren. Talloze ervaringen maken dat de verhalen die je hoort langzaam uitgroeien tot een boek waarvan je je soms afvraagt: ‘Hoe is dit mogelijk?’
De afgelopen week kwam het woord anker voorbij, een mooi woord uit de Nederlands taal. Denk aan iemand houvast en stabiliteit bieden, in de bouwwereld om verschillende materialen aan elkaar te bevestigen of om je boot op zijn plek te houden in het water. En daaruit komen dan ook weer mooie gezegden als: Het anker lichten, iemand houvast bieden of zekerheid bieden (iemands anker zijn).
Nagenoeg elke boot of schip heeft er wel eentje aan boord maar vaak lijkt het wel of deze gebruikt worden ter decoratie van de boot om het ‘maritieme’ karakter ervan te versterken. Terwijl je aan een goed anker met de bijbehorende kennis een hoop plezier kan beleven en zelfs in nood levensreddend kan zijn!
Maar een hoop bootjesvaarders hebben geen idee hoe dat ding werkt. Zo ook onze buurman op de haven. Hij is opgegroeid met bootje varen en uiteindelijk heeft hij, samen met zijn partner, ook alweer een paar jaar een boot (beter gezegd: een schip, ik vind het een erg mooi schip).
Toch stond hij onlangs naast onze boot en vroeg wat hij het als beste als ankerlijn kon gebruiken. Moest dat een drijvende lijn zijn, een verzwaarde lijn of wellicht een ketting? Elke optie heeft zo zijn voor- en nadelen probeerde ik hem uit te leggen, maar in zijn geval zou ik kiezen voor een voorloopketting en een zinkende lijn. Dat is net wat makkelijker op te bergen en voor een nachtje op een beschut plekje voldoet het prima.
Maar waarom deze vraag, vroeg ik hem. Hij vertelde mij dat hij onlangs, op een mooie dag, bij vrienden die aan het water woonden op de koffie was gegaan en zijn schip aan een ‘ankerboei’ had vastgeknoopt. Althans, dat was in zijn overtuiging een ankerboei. Het bleek een steen of iets dergelijks te zijn waaraan een klein vissersbootje af en toe aanmeerde om te kunnen vissen.
Toen hij zich even omdraaide om te kijken naar zijn schip, had deze besloten dat de huidige ligplaats niet naar ‘het zin’ was en ging er, gemoedelijk, in zijn eentje vandoor. Hij sprong het water in en klom snel aan boord. Daarop snel het anker overboord zetten was zijn eerste reactie, alleen hadden ze nog nooit geankerd en gooide daardoor ook zijn anker over de ‘verkeerde boeg’.
Uiteindelijk kreeg hij de motor wel gestart en liep het met een sisser af, maar ik adviseerde hem om het maar snel een paar keer te oefenen met ankeren!
Meer over ankers en ankeren volgende maand in het septembernummer!
Jeroen Keijsper